ไวตามิน ซี มีประโยชน์มากมาย จนได้ชื่อว่าเป็นสารแอนติออกซิแดนท์ทรงพลังพอๆ กับไวตามิน อี และยังได้ชื่อว่าเป็นน้ำมันหล่อเลี้ยงชีวิตอีกด้วย

ไวตามิน ซี ได้ถูกค้นพบครั้งแรกโดยบังเอิญว่าเป็นสารที่รักษาโรคเลือดออกตามไรฟัน ซึ่งเป็นอาการหนึ่งของโรคโลหิตจาง ง่วงซึม อ่อนเพลีย เหงือกบวม

ผู้ที่ค้นพบโดยบังเอิญครั้งแรกคือ นักเดินเรือในช่วงกลางถึงปลายศตวรรษ 1700 คือพบว่าผลไม้จำพวกส้ม มะนาว รักษาโรคนี้ได้

การค้นพบค่อยๆ ดำเนินไปเรื่อยๆ จนในปัจจุบันก็ได้ทราบถึงคุณสมบัติของไวตามิน ซี มากมาย ดังจะกล่าวอย่างย่อๆ ต่อไปนี้

1. รักษาโรคเหงือก ไวตามิน ซี วันละ 300 มก. ก็สามารถทำให้เหงือกอักเสบมีอาการดีขึ้นได้
2. ช่วยเพิ่มภูมิคุ้มกัน คือช่วยให้ร่างกายต่อสู้กับเชื้อโรคได้เก่งและรวดเร็วขึ้น
3. ช่วยให้แผลหายเร็ว
4. ช่วยคนเป็นโรคหืดให้สามารถหายใจได้คล่องขึ้น
5. รักษาอาการเป็นหมัน ต้องรับประทานไวตามิน ซี ปริมาณสูงทีเดียว
6. ป้องกันรักษาโรคหวัด
7. ช่วยป้องกัน-รักษามะเร็ง และเนื้องอก
8. ไวตามิน ซี อาจทำลายสารที่ก่อมะเร็งในกระเพาะอาหารได้
9. ลดอาการปวดตามข้อของผู้ที่เป็นโรคปวดข้อรูมาตอยด์
10. เมื่อรับประทานไวตามิน ซี มากขึ้น โรคหัวใจก็จะลดน้อยลงหรือไม่เกิด เพราะไวตามิน ซี มีคุณสมบัติในการทำลายโคเลสเตอรอลที่ไปอุดหลอดเลือด

การใช้ไวตามิน ซี รักษาโรคต่างๆ ต้องใช้ในปริมาณสูงในประมาณต่างๆ กัน เช่น เมื่อเริ่มเป็นหวัด ถ้ารีบรับประทานไวตามิน ซี 2,000 มก. น้ำมันกระเทียมแคปซูล ก็จะหาย ถ้ายังไม่หายดี ก็ทานซ้ำอีกทุกๆ 1-2 ชั่วโมง ประมาณ 5 ครั้งก็จะหาย

แต่อย่าปล่อยให้เป็นมากๆ ถึงจะทานบ่อยๆ ก็หายช้าและท้องก็จะร่วง พอท้องร่วงก็หยุดไวตามิน ซี ก็จะทำให้หายช้าไปอีก ทางที่ดีต้องรีบทานตั้งแต่เริ่มเป็นทันทีดีกว่า

การรักษามะเร็งด้วยไวตามิน ซี ต้องใช้ปริมาณสูงมากๆ คือวันละ 10 กรัมขึ้นไป ดร.ไลนัส พอลลิ่ง ใช้ถึงวันละ 65 กรัมทีเดียว

อาหาร&สุขภาพ ฉบับที่ 108